เงินเฟ้อ(Inflation)

ภาวะเงินเฟ้อ หมายถึง การเพิ่มขึ้นของราคาโดยทั่วไป ที่เป็นอยู่อย่างเรื้อรัง และเห็นได้ชัดเจน(Rising Price Level) ในทางวิชาการแล้วภาวะเงินเฟ้อสามารถวัดได้จากอัตราการเพิ่มขึ้นของดัชนีราคาผู้บริโภค(Consumer Price Index) ซึ่งดัชนีตัวนี้จัดทำโดยกระทรวงพาณิชย์

สาเหตุของภาวะเงินเฟ้อ ปกติแล้วจะเกิดขึ้นจาก 2 สาเหตุใหญ่ๆ ด้วยกันคือ

1. เงินเฟ้อที่เกิดจากอุปสงค์(Demand-pull Inflation) เป็นภาวะเงินเฟ้อที่เกิดขึ้นเนื่องมาจากอุปสงค์หรือความต้องการอุปโภคและบริโภคในระบบเศรษฐกิจมีมากเกินไป บางครั้งอุปสงค์อาจเพิ่มขึ้นจากการที่รัฐบาลใช้จ่ายมากเกินตัว หรือมีการลงทุนมากเกินไป หรือการส่งออกเพิ่มสูงขึ้น หรือเกิดจากปัจจัยหลายอย่างผสมกันก็ได้ ปกติแล้วภาวะเงินเฟ้อในลักษณะนี้มักเกิดในช่วงที่เศรษฐกิจกำลังขยายตัว(Booming Economy) และจะค่อยๆ หายไป เมื่อเศรษฐกิจเริ่มชะลอตัว(Recession)

2. เงินเฟ้อที่เกิดจากต้นทุนสูงขึ้น(Cost-push Inflation) ซึ่งต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น อาจเกิดได้จากหลายสาเหตุ ได้แก่

 ค่าจ้างแรงงานสูงขึ้น(Wage-push Inflation) อันเป็นผลมาจากการเรียกร้องค่าแรงงานเพิ่มของสหภาพแรงงาน

 อัตรากำไรสูงขึ้น(Profit-push Inflation) อันสืบเนื่องมาจากมีผู้ผลิตในระบบเศรษฐกิจมีอำนาจผูกขาด

 ราคาสินค้านำเข้าสูงขึ้น(Import-price-push Inflation) โดยเฉพาะน้ำมัน และวัตถุดิบต่างๆ

 อัตราภาษีสูงขึ้น(Tax-push Inflation) เนื่องจากรัฐบาลจัดเก็บรายได้มากขึ้น

ทั้งนี้ในบรรดาวิธีรับมือภาวะเงินเฟ้อ หรือวิธีการปกป้องค่าเงินในยามที่ภาวะเงินเฟ้ออยู่ในระดับค่อนข้างสูง เป็นที่รับรู้กันดีว่า การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ประเภทบ้านและที่ดิน เป็นวิธีการที่มีประสิทธิภาพและได้รับการยอมรับกันโดยทั่วไป

บางส่วนจาก ลงทุนในอสังหาริมทรัพย์แบบมืออาชีพ โดย..อนุชา กุล วิสุทธิ์
สงวนลิขสิทธิ์: ห้ามมิให้ทำซ้ำ ดัดแปลง และนำข้อมูลไปตีพิมพ์หรือเผยแพร่โดยมิได้รับอนุญาต