เงินปัจจุบัน เงินอนาคตคิดก่อนใช้ ใช้ก่อนคิด

เงินในอนาคตที่เราเอาไปใช้นี้นั้นเอาไปเพื่อทำอะไร คือ สินค้าที่เราเอาไปซื้อหามานี้คงจำแนกเป็นเรื่องหลักๆ ได้ 2 เรื่อง คือ เอามาบริโภคเอง และอีกเรื่องคือเอามาเพื่อ ก่อให้เกิดมูลค่าเพิ่ม หรือ รายได้ใหม่ ซึ่งหากเอามาบริโภคเอง และบริโภคไปเรื่อยๆ ต้องมั่นใจว่าสามารถหารายได้พอเพียงต่อภาระที่จะต้องชำระคืนในอนาคตให้ได้และคงต้องคำนึงถึงราคาสินค้าที่จะแพงขึ้นไปเรื่อยๆ ในอนาคตที่เกิดจากเงินเฟ้อ

พอเราเอาเงินได้หักภาระหนี้ที่มี หักค่าใช้จ่ายในอนาคตที่เพิ่มขึ้นรวมเงินเฟ้อ แล้วนั้น เงินที่เหลืออยู่นั้นจะพอหรือเปล่า หากสินค้าที่เราเอามานั้นเป็นเรื่องที่ 2 คือ เอามาเพื่อสร้างมูลค่า หรือ เพิ่มรายได้ อันนี้ก็จะอยู่ที่คุณภาพในการดำเนินการให้เกิดมูลค่าหรือรายได้ที่คาดหวังในอนาคต และความน่าเป็นห่วงในด้านความสามารถใน การชำระคืนหนี้ก็จะน้อยลง

การใช้เงินในอนาคตนั้นไม่ได้เป็นเพียงปัญหาระดับบุคคล หรือครอบครัว แต่การใช้เงินในอนาคตด้วยวัตถุประสงค์ของการใช้เงินทำให้ประเทศหลายๆ ประเทศมีปัญหา อาทิ การกู้เงินของประเทศกรีซมีการกู้เงินมา เพื่อสนับสนุน การบริโภคในประเทศ และสนับสนุนนโยบายประชานิยม ซึ่งท้ายที่สุดไม่ได้กู้ มาเพื่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน และทำให้เกิดมูลค่าเพิ่มทั้งในด้านการผลิตและ มูลค่าเพิ่ม

ดังนั้นเราคงต้องถามตนเองว่า หากการนำเงินที่หาได้ในปัจจุบันมาใช้ เพื่อให้เกิดกับการบริโภค และนำเงินในอนาคตมาก็เพื่อใช้ในการบริโภค สัดส่วนของการนำเงินอนาคตมาใช้ สมควรใช้มากหรือน้อยแค่ไหน และหากเราไม่สามารถหารายได้ในอนาคตได้ ไม่ว่าจะเกิดจากสินค้าที่ผลิตและขายมีราคาลดลง (เช่นสินค้าเกษตร ที่เริ่มมีการปรับราคาลงเมื่อกว่า 1 ปีที่ผ่านมา) หรือเราไม่สามารถทำงานได้ หรือ มีการเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างและกายภาพของอุตสาหกรรม เราจะอยู่ได้หรือไม่

ปัจจุบันปัจจัยเสี่ยงนั้น ดูเหมือนว่าจะรุนแรงเพิ่มขึ้นทุกวัน การเตรียมตัวรับมือความเสี่ยงเป็นเรื่องสำคัญ และที่สำคัญไปไม่น้อยกว่าการเตรียมการรับมือดังกล่าว คือการมีวินัยทางการเงิน ทั้งระดับบุคคล ครอบครัว และองค์กร หากนำเอาเงินอนาคตมาใช้เยอะๆ ความเสี่ยงก็จะสูง และโอกาสในการขยับขยายหายใจก็จะน้อยลง เราคงต้องเริ่มวางแผนและเลือกตั้งแต่วันที่เราเลือกได้ว่า เราจะบริหารและเลือกการใช้เงินปัจจุบันหรืออนาคตอย่างไร เราจะคิดก่อนใช้ หรือใช้ก่อนคิดกัน

น.ส.พ. กรุงเทพธุรกิจ