ส่องเส้นทาง EWEC‘แม่สอด-มุกดาหาร’

การเชื่อมโยงระบบการคมนาคมระหว่างไทยกับ 6 ประเทศ ได้แก่ ไทย จีน เวียดนาม กัมพูชา ลาว และพม่า ภายใต้โครงการ
GMS Economic Corridors หรือระเบียงเศรษฐกิจอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง

ประกอบด้วย 3 เส้นทาง คือ 1) แนวพื้นที่เศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (EastWest Economic Corridor : EWEC) หรือ
เส้นทางหมายเลข 9 เชื่อมโยงพื้นที่ด้านตะวันออกจากเวียดนาม ผ่าน สปป.ลาว เข้าไทยด้านจังหวัดมุกดาหาร สิ้นสุดที่เมียน
มาร์ ระยะทางประมาณ 1,450 กิโลเมตร (กม.)

2) แนวพื้นที่เศรษฐกิจเหนือ-ใต้ เชื่อมโยงพื้นที่จีนตอนใต้ จุดปลายของเส้นทางจะแยกออกเป็น 2 ทาง โดยจะผ่านถนนใน
แนวเหนือ-ใต้ของไทยและเวียดนาม

และ 3) แนวพื้นที่เศรษฐกิจตอนใต้ เชื่อมโยงไทย-กัมพูชา-เวียดนาม ใน 3 เส้นทาง ได้แก่ กรุงเทพฯ-อรัญประเทศ/ปอยเปต-
พนมเปญ-โฮจิมินห์ซิตี-วังเตา ระยะทาง 1,005 กม. เส้นทางกรุงเทพฯตราด/เกาะกง-สแรแอมปึล-กัมปอต-ฮาเตียน-กามู-นำ
เชา ระยะทาง 907 กม.และกรุงเทพฯ-เสียมเรียบ-สตรึงเตร็ง- รัตนคีรี-Oyadav (กัมพูชา)-Play Ku-Quy Nhon (เวียดนาม)
1,150 กม.

โครงการดังกล่าวเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2541 และประเทศไทยได้ลงนาม ในกรอบความร่วมมือตั้งแต่ปี 2535 หรือ
กว่า 16 ปีที่ผ่านมา ปัจจุบันแนวเส้นทางที่ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงมากที่สุดคือ แนวตะวันออก-ตะวันตก ถือเป็นเส้นทาง
เศรษฐกิจ ที่ตัดผ่านประเทศไทยด้านจังหวัดมุกดาหาร ไปสิ้นสุดที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ระยะทางประมาณ 770 กม.

เส้นทางนี้เป็นเส้นทางขนส่งทางบก ที่จะช่วยย่นระยะทางและเวลาในการขนสินค้าจากทางเรือที่มาจากทางตะวันตก
จากเดิมที่ต้องอ้อมไปทางสิงคโปร์ ก่อนจะขึ้นไปยังเวียดนาม หลายฝ่ายหวังว่า จะสร้างมูลค่าการค้าให้กับไทยมหาศาล

++7 จว.รับอานิสงส์เส้นทาง EWEC

อย่างไรก็ตาม แต่ละประเทศจะต้องมีการลงทุนโครงการพื้นฐานเพื่อรองรับการขนส่งระหว่างกัน ซึ่งประเทศไทยกำลังขยาย
ถนนให้เป็น 4 เลนตลอดเส้นทางผ่าน 7 จังหวัด คือ มุกดาหาร กาฬสินธุ์ ขอนแก่น เพชรบูรณ์ พิษณุโลก สุโขทัย และตาก

ล่าสุดทีมข่าว "ประชาชาติธุรกิจ" ลงพื้นที่สำรวจความคืบหน้าแนวพื้นที่เศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก โดยมีจุดเริ่มต้นที่
ชายแดนอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ไปสิ้นสุดที่แยกหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ ซึ่งเป็นจุดกึ่งกลางของถนนเส้นนี้ พบว่า จาก
ช่วงแยกแม่สอด-ตาก ประมาณ 80 กม. ในช่วงหัว-ท้ายถนน คือ ก่อนเข้าแม่สอด และบริเวณแยกแม่สอด ระยะทางช่วงละ
ประมาณ 15 กม. มีการก่อสร้างถนนเป็นระยะ

ปัจจุบันเส้นทางนี้ถือว่าเป็นเส้นทางขนส่งที่อันตรายมากที่สุด เพราะเกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง ส่วนหนึ่งเป็นเพราะถนนมีความ
ลาดชันและคดเคี้ยว มีรถบรรทุกสินค้าเข้าออกในแต่ละวันจำนวนมาก ทำให้ผู้สัญจรต้องใช้ความระมัดระวังค่อนข้างมาก

++ลงทุนเมืองพิษณุโลกหนาแน่น

จากแยกแม่สอดมุ่งหน้าเข้าตัวเมืองจังหวัดตาก ไปตามเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 หรือทางหลวงสายเอเชีย
หมายเลข AH 16 ผ่านจังหวัดสุโขทัยและจังหวัดพิษณุโลก เป็นถนนที่ยกระดับเป็น 4 เลนเกือบทั้งหมด การเดินทางค่อนข้าง
สะดวกสบาย ปริมาณรถสัญจรยังไม่มากนัก

ขณะนี้โซนที่มีการค้า การลงทุนคึกคักมากที่สุดคือ ช่วงที่ผ่านตัวเมืองจังหวัดพิษณุโลกไปบรรจบแยกอินโดจีน โดยมีการ
ลงทุนเกิดขึ้นหนาแน่น อาทิ โรงแรม โมเดิร์นเทรด ศูนย์การค้าขนาดใหญ่ คอนโดมิเนียม อาคารพาณิชย์ บ้านจัดสรร เป็น
ต้น

จากนั้นมุ่งหน้าไปยังจังหวัดเพชรบูรณ์ ช่วงอำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก จะเริ่มเข้าสู่โหมดของการก่อสร้างเป็นระยะ
ตลอดเส้นทางไปถึงแยกหล่มสัก ซึ่งงานก่อสร้างมีความยุ่งยากไม่ต่างจากช่วงแม่สอด-ตาก เพราะเป็นทางขึ้นเขามีความคด
เคี้ยวมาก

อย่างไรก็ตาม กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นยังคงกระจุกตัวอยู่ในช่วงหัวท้าย เนื่องจากเป็นประตูการค้ากับประเทศเพื่อน
บ้านทั้งที่อำเภอแม่สอดและจังหวัดมุกดาหาร ส่วนจังหวัดพิษณุโลกมีศักยภาพสูง จากการเป็นเมืองที่ตั้งอยู่กึ่งกลางของ
เส้นทาง EWEC และเป็นเมืองสี่แยกอินโดจีน

ระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก กำลังถูกจับตามองให้เป็นพื้นที่การค้าการลงทุนใหม่ในกลุ่มอนุภาคแม่น้ำโขง
"โจทย์" ท้าทายอยู่ที่ว่าประเทศไทย ซึ่งเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งของเส้นทางนี้ จะฉกฉวยโอกาสได้มากน้อยแค่ไหน