รถไฟฟ้ารางเดี่ยวโมโนเรล จะมีใช้กันทั้งที รู้หรือยังว่ามันเป็นยังไง

เกิดจากความคิดของ วิศวกรชาวสวีเดน ประมาณ ค.ศ. 1952 ชื่อเอ็กเซล เกร็น (Axel L. Wenner Gren) ออกแบบครั้งแรกเป็นการทดลองในเยอรมนีเป็นแบบคร่อมราง (Straddle Type) ขนาดเล็กวิ่งบนรางยาว 1.5 กิโลเมตร ขยายต่อมาใน ค.ศ.1957 เป็น 1.8 กิโลเมตร ที่เมืองฮุลิงเก้น (Huhlingen, Germany) ได้รับการตั้งชื่อว่าเป็นระบบแอลเว็ก (ALWEG) ตามชื่อย่อของวิศวกรผู้ออกแบบ

ต่อมาใน ค.ศ.1960 บริษัทญี่ปุ่นชื่อฮิตาชิ (Hitachi Ltd.) ได้นำรูปแบบของแอลเว็กนี้มาประยุกต์ใช้ดำเนินการต่อ โดยสร้างครั้งแรกเป็นระบบขนส่งมวลชนในสวนสนุกอินุยามะ (Inuyama Amusement Park) ใกล้เมืองนาโกย่า (Nagoya) ใน ค.ศ.1962 ประสบผลสำเร็จด้วยดีจึงมีการก่อสร้างที่แห่งอื่นๆ ตามต่อมา เช่นที่เมืองโยมิอุริ (Yomiuri Land) ใน ค.ศ. 1963 เส้นทางจากกรุงโตเกียวไปสนามบินฮาเนดะ (Haneda Line) ใน ค.ศ.1964 ที่เมืองโอซาก้า ใน ค.ศ.1970 (Osaka Expo Land) และที่ คิตะคิวชู (Kita Kyushu) ใน ค.ศ.1985

มีการสร้างในภูมิภาคอื่นพร้อมๆ กัน ที่ดิสนีย์แลนด์ ใน ค.ศ.1959 เมืองตูริน อิตาลี ใน ค.ศ.1961 เมืองซีแอตเติล ใน ค.ศ.1962 และที่สวนสนุกดิสนีย์เวิลด์ รัฐฟลอริด้า สหรัฐอเมริกา ใน ค.ศ.1971 ทุกแห่งเป็นชนิดคร่อมราง

สำหรับแบบห้อย (Suspended type) มีโครงสร้างเป็นคาน (beam) รับน้ำหนักของรถอยู่สูงเหนือตัวรถซึ่งเป็นเหล็ก และคอนกรีตเสริมเหล็กสูงประมาณ 14 เมตร เพื่อให้พื้นล่างของตัวรถอยู่สูงประมาณ 7 เมตร จากพื้นถนนปลอดพ้นจากความสูงยวดยานรถบรรทุกต่างๆ รถไฟฟ้ารางเดี่ยวแบบห้อยนี้ไม่ได้รับความนิยมมากนัก อาจเพราะปัญหาจากโครงสร้างและการเดินรถ มีใช้งานในเยอรมนีที่วุบเปอร์ทอล (Wuppertal,Germany) และในญี่ปุ่นที่ ชิบะ (Shiba), โชนัน (Shonan) และ สวนสัตว์ของโตเกียว (Tokyo Zoo) และในฝรั่งเศสมีชื่อว่า เซฟเก้ (SAFEGE)

**คุณสมบัติการใช้งาน รถไฟฟ้ารางเดี่ยวโมโนเรล**

   สำหรับ "โมโนเรล" เป็นระบบขนส่งมวลชนทางรางรูปแบบหนึ่ง สามารถรองรับผู้โดยสารได้ประมาณ 10,000-40,000 คน / ชม. /ทิศทาง ลักษณะตัวรถและโครงสร้างรางเดี่ยวที่เป็นทางวิ่งมีขนาดเล็กและเบา จึงก่อสร้างง่าย รวดเร็ว และราคาถูกกว่ารถไฟฟ้ารางหนัก (Heavy Rail) ถึง 50% เมื่อเทียบต่อกิโลเมตร ระบบรถไฟฟ้าเฉลี่ยอยู่ที่ 1,500 ล้านบาท/กม. ส่วนระบบโมโนเรลเฉลี่ยอยู่ที่ 600-700 ล้านบาท/กม.

ซึ่งรถไฟฟ้ารางเดี่ยวโมโนเรล เป็นระบบการขนส่งมวลชนขนาดเบาที่มีความเร็วต่ำ วิ่งตามทาง (guide way) ที่กำหนดให้ใช้รางเดี่ยว ปัจจุบันรถไฟฟ้ารางเดี่ยวมี 2 ประเภท คือ รถไฟฟ้ารางเดี่ยวแบบวิ่งคร่อมบนรางเดี่ยว (Straddle Monorail) และ รถไฟรางเดี่ยวแบบแขวน (Suspension Monorail) ที่นิยมกันมากคือแบบคร่อมบนรางเดี่ยวทั้งสองชนิดนี้อาจสร้างบนพื้นดิน ยกระดับ หรือใต้ดินก็ได้ แต่ที่นิยมก่อสร้างกันมากเป็นแบบยกระดับให้สูงเหนือจากพื้นดินประมาณ 7 เมตรขึ้นไป ปล่อยพื้นที่บนถนนไว้สำหรับยวดยาน และการจราจร รถไฟฟ้ารางเดี่ยวชนิดนี้เหมาะสำหรับชุมชนเมืองที่แออัด

** ขณะนี้ "ประเทศไทย" ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า กำลังจะมี "ระบบโมโนเรล" มาเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการเดินทาง โดยรัฐบาล เลือกใช้แบบวิ่งคร่อมบนรางมาก่อสร้าง มีความจุสูง ความเร็วสูงสุด 80 กม./ชม. เป็นระบบไฟฟ้า DC 750 โวลต์ ผ่านตัวนำไฟฟ้าในรางไฟฟ้า รองรับผู้โดยสารได้ประมาณ 200 คน/ตู้  โดยจะให้บริการในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีชมพู และสีเหลือง ที่ " รฟม. - การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย " ได้ข้อสรุปจะนำมาก่อสร้างโครงการ ตามแผนจะเริ่มสร้างต้นปี 2560 เปิดบริการ เดือน มิ.ย. 2563 **